|
زلف قمر چون از خدا دوریم گرفتاریم گرفتاریم گرفتاریم!!!
| ||
|
نوشته استاد عزیزم یعقوب قمری شریف آبادی
تا تو در زندان نفسی کاروانی نایدت تا که مست نفس پستی دلستانی نایدت ترک خواهش کن زنفست غافل از شهوت بمیر تا که مفلس، روز کیفر روضه خوانی نایدت تا تو نفست می چرد در ملک دنیای دنی ذره ای می از شراب ارغوانی نایدت دل زدنیا گر بشویی سوی نفست از حرام در حریم کبریایی امتحانی نایدت ملک دنیا جای کشت و روز عقبی چون درو حاصلت باشد ریاحین خازنانی نایدت ادامه مطلب طبقه بندی: اشعار، [ چهارشنبه 31 فروردین 1390 ] [ 11:20 ق.ظ ] [ همسران: فاطمی نسب و رجبی ]
حضرت فاطمه(س) میفرمایند: خداوند، روزه را برای پابرجایی اخلاص واجب نمود. حضرت فاطمه(س) میفرمایند: خداوند متعال، امامت ما را برای ایمنی از تفرقه قرار داد. حضرت فاطمه(س) میفرمایند: تا زندهام، همواره به ارزشهای امام علی(ع) معترف خواهم بود, حضرت فاطمه(س) میفرمایند: پاداش خوشرویی در برابر مؤمن، بهشت است. حضرت فاطمه(س) میفرمایند: مثَلَ امام، مانند كعبه است. مردم باید در اطراف آن طواف كنند نه آن كه دور مردم طواف نماید. طبقه بندی: احاد یث، [ دوشنبه 29 فروردین 1390 ] [ 08:57 ق.ظ ] [ همسران: فاطمی نسب و رجبی ]
تصویر حضرت زهرا(س) در بهشت
«آدم و حوا در كنار هم نشسته بودند كه جبرئیل به نزدشان آمد و آنان را همراه خود به داخل قصرى از طلا برد، در آنجا تختى از یاقوت قرمز بود و بالاى آن تخت قبهاى بود نورافشان، و در میان آن قبه چهرهاى غرقه در نور، كه تاجى بر سر نهاده و دو گوشوار از لؤلؤ در گوشش، و گردنبندى از نور بر گردنش آویخته بود. هر دو از نورانیت حیرتانگیز آن تمثال در شگفت شدند به حدى كه حضرت آدم زیبائى همسرش حوا را فراموش نمود (زیرا شاهد یك زیبائى بىسابقه و حسن بىنظیرى بود)، لذا روى به جبرئیل كرد و پرسید این صورت كیست؟ جبرئیل گفت: این فاطمه است، و آن تاجش احمدنما، گردنبندش حیدرنما و دو گوشوارش نشانگر حسن و حسین اوست. آنگاه حضرت آدم سر خویش را به سوى قبه نور بلند كرد، و در آنجا این پنج اسم را با خط نور نوشته دید: من محمودم و این محمد است، من اعلى هستم و این على است، من فاطرم و این فاطمه است، من محسنم و این حسن است، و احسان از من است و این حسین است. ادامه مطلب طبقه بندی: مقالات عمومی، [ یکشنبه 28 فروردین 1390 ] [ 09:14 ق.ظ ] [ همسران: فاطمی نسب و رجبی ]
 بصیرت به معنی دانایی، بینایی، بینایی دل، هوشیاری، زیرکی و یقین است.(1)
نزد اهل معنا، نیرویی نهانی و قوه ای قلبی است که در شناخت حقایق تا عمق وجود و باطن ذات آن رسوخ می کند.
شاه نعمت اللَّه ولى و برخى از اهل معرفت(2) مى گویند: »بصیرت قوّه قلبى یا نیرویى باطنى است که به نور قدس روشن گردیده و از پرتو آن، صاحب بصیرت، حقایق و بواطن اشیا را در مى یابد. بصیرت به مثابه بَصَر (چشم) است براى نفس«.(3) میان بَصَر که تأمین کننده نور ظاهرى، و بصیرت که آورنده نور باطنى است، تفاوت بسیار است. »نور ظاهرى، تنها با بینایى انسان سر و کار دارد. خورشید و ماه و چراغ، بیش از این که فضا را روشن و بینایى انسان را یارى کند، کارى انجام نمىدهد. پس اگر انسانى ناشنوا بود یا در بویایى و لامسه و گویایى خود نقص داشت، با تابش آفتاب و مهتاب و نورهایى از این قبیل، مشکلاتش حل نمىشود. اما نور باطن همه نقصهاى (باطنى و معنوى) انسان را برطرف، و تمام دردهاى او را، درمان مى کند... . از بیانات مقام معظم رهبری طبقه بندی: مقالات عمومی، [ شنبه 27 فروردین 1390 ] [ 12:06 ب.ظ ] [ همسران: فاطمی نسب و رجبی ]
|
درباره وبلاگ  پرده بردار ز رخ چهره گشا ناز بس است/ عاشق سوخته را دیدن رویت هوس است | |
| [ طراحی : ایران اسکین ] [ Weblog Themes By : iran skin ] | ||
